عفو بینالملل: رژیم ایران با ممانعت از دسترسی زندانیان سیاسی به امکانات پزشکی زندگی آنها را در خطر قرار میدهد
عفو بینالملل روز دوشنبه 28 تیر با انتشار گزارشی، نسبت به جان زندانیان سیاسی بهدلیل عدم مراقبتهای پزشکی توسط رژیم آخوندی هشدار داد و خواستار رسیدگی فوری به این زندانیان شد.
در این گزارش ۴۶ صفحهیی که با عنوان “رژیم ایران با ممانعت از دسترسی زندانیان سیاسی به امکانات پزشکی زندگی آنها را در خطر قرار میدهد ”منتشر شده، آمده است: «مأموران زندان بیرحمانه جان زندانیان عقیدتی و سیاسی را به بازی میگیرند و آنها را در معرض خطر مرگ، معلولیت یا دیگر آسیبهای غیرقابل برگشت قرار میدهند».
به گزارش عفو بینالملل قوه قضاییه رژیم و بهطور مشخص، دادستانی رژیم و سازمان زندانها عمداً از دسترسی زندانیان بیمار به مراقبتهای پزشکی کافی و مورد نیاز جلوگیری میکنند.
بنا به این گزارش در بسیاری از موارد این اقدام در قالب ارعاب، مجازات یا تحقیر زندانیان سیاسی صورت میگیرد. در مواردی نیز از دسترسی زندانی بیمار به خدمات درمانی بهعنوان ابزاری برای گرفتن اعتراف یا ابراز توبه و پشیمانی استفاده میشود.
به گزارش عفو بینالملل سلامت زندانیان در ایران بهطور معمول توسط مأموران زندان به گروگان گرفته میشود و یا منکر بیماری میشوند.
فیلیپ لوتر مسئول بخش خاورمیانه و شمال آفریقای سازمان عفو بینالملل در اینباره گفت: «منکر شدن نیاز زندانی بیمار به مراقبتهای پزشکی، اقدامی بیرحمانه و کاملاً غیرقابل دفاع است ».
وی افزود: «دسترسی زندانیان به خدمات پزشکی و درمانی، از جمله حقوق بهرسمیت شناخته شده برای زندانی، هم در قوانین داخلی ایران و هم در معاهدههای بینالمللیست. محروم شدن یک زندانی از این حق، درد و رنج مضاعفی به او تحمیل میکند که هدف از آن معمولاً مجازات کردن زندانی، ارعاب یا گرفتن اعتراف اجباریست که همه این موارد، مصداق شکنجه هستند».
گزارش عفو بینالملل ۱۸ مورد از محرومیتهای سخت زندانیان از مراقبتهای پزشکی را جمعآوری کرده که در آنها به اشکال مختلف از ارائه خدمات پزشکی به زندانی بیمار جلوگیری شده و به این ترتیب زندانی در معرض خطر آسیبدیدگی دائمی قرار گرفته است.
به گزارش عفو بینالملل دادستانها اغلب اجازه نمیدهند زندانیان بیمار به بیمارستان منتقل شوند و این مسأله حتی در مورد زندانیانی که امکان دسترسی به نیازهای درمانی آنها در زندان فراهم نیست هم میشود. دادستانیهای رژیم حتی از دادن مرخصی درمانی به زندانیان بیمار بهدرخواست پزشکان بهداری زندان هم سر باز میزنند.
تحقیقات سازمان عفو بینالملل نشان میدهد که در بعضی موارد مقامهای زندان هم حقوق زندانی بیمار را برای دسترسی به درمان نقض کردهاند یا در مورد شکنجه و بدرفتاری با زندانیان مسئول بودهاند.
آنها در چندین مورد، امکان دریافت دارو را برای زندانیان سیاسی فراهم نکردهاند یا روند درمان زندانی را با دستبد و پابند پیش بردهاند که باعث ناراحتی، کبودی دست و پا و تحقیر زندانی شده است.
زندانیانی که امکان گفتگو با سازمان عفو بینالملل برایشان فراهم شده، گفتهاند گاهی اوقات پزشکان زندان نیز با مأموران زندان در آزار زندانیان همراه شدهاند. آنها گفتهاند برخی از پزشکان زندان بهطور پیوسته مشکلات سلامت زندانیان را کماهمیت جلوه میدهند یا برای از بین بردن نشانهها و درد بیماری زندانی، تنها مسکن و آرامبخش تجویز میکنند.
در این گزارش از زندانیان سیاسی زینب جلالیان، امید کوکبی، افشین سهرابزاده، عفیف نعیمی بهعنوان زندانیانی که چنین تجربههایی داشتهاند نام برده شده است.
از علیرضا رسولی هم بهعنوان زندانی در اعتصاب غذایی که بهدلیل این اعتصاب مورد خشونت قرار گرفته و از خدمات پزشکی محروم مانده، نام برده شده است.
آری،
میهنی می سازیم
که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است
با ما در کانال تلگرام میهنی میسازیم همراه شوید
۳۰ تیر۱۳۳۱- ۲۱ ژوئیه۱۹۵۲ 
