۷ بهمن ۱۴۰۴

می کُشید چون می ترسید ... می میریم چون ایستاده ایم

می کُشید چون می ترسید
می میریم چون ایستاده ایم








آری،
میهنی می سازیم
که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است

در

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر